nam-ı diğer Sir Lather.
yağdı yağmur çaktı şimşek sende mi şair oldun eşşolueşşek
Aslında sen
sen düşlerinde bir gece,
pencere kenarında damlaları izliyorum.
aslında yağmur yağmıyor,
bulutlar,keder mi yüklü ne?
aslında sen.
damlalar gözlerime çarpıyor.
-hıçkıra hıçkıra tebessüm etmektir şiir...
hangi vakit
bir şair görsem
ıslanırken aşktan bahseden
gözlerine bakıp dinlerim onu
babamdan bilirim çünkü
ancak böyle görürüm
şairin gözlerinde ağlayan
şiiri gözlü kadın yüzünü.... yasin k.r.a
şairlerin kelimeleridir düşlerimizin izdüşümleri
Şairin tesellisi yağmur,
yağmurunki bereket
ıslan şairim
senin kaleminedir bereket....
yasin .k .r.a
hep karızmatık sanarlar kendılerını bırdee.
mariposa :imzamı atarım bu cümlenin altına
Rakı içmeyen şair, viski sevmeyen kovboy gibidir
ŞAİR
Gözyaşım katmerlenir avucumda
Bir gül açar delimtrak
Kalbim göğsümdeki payanda
Bu gece sarılıp yanyana yatsak
Yalnızlığı savuran şu sokaklar
Tekil ayak seslerinin çoğul sessizliği
Ülkenin damarlarına ekmişler
Bir ölçek korku, bir ölçek ölü gözü
Ve Türkiye'de şair olmak
Her ahval ve şeraitte gülünç bir şeydir
Çünkü vatanın bütün kaleleri zapt olunmuş
Ve bütün tersanelerine girilmiştir
Yağmurum kalakalır kapımda
Yarımyamalak bir hüzün rakıyla çiftleşir
Salaş meyhanelerde yüzler morarınca
Yalnızlığım aklanır, süt gibi olur.
Ve Türkiye'de şair olmak
Gerçekten gülünç bir şeydir: Kutuplarda yangın!
Kalbim, bugün başka biriyle çıkma,
Kötüyüm dalsızım duraksızım...
AHMET ERHAN
şair,aşkı gidip göremedim
gidip gören kitapların anlatıklarına inanıyorum.
diye bilme cüretini gösteren çocuktur
bir de nâzım hikmet'in ilk dönem şiirlerinden birinin adıdır ki yahya kemâl için yazılmışdır . mezkûr şiirimiz de şöyledir efenim :
her gün daha dalgın görürdüm onu
bu ıssız beldenin sokaklarında
en acı gülüşün sezdim yolunu
iri gözlerinin nemli akında
bir gün bakmıştım da gittiği yere
kimdir diye sordum ben geçenlere
dediler bu şâir küskündür şehre
mersiye dolaşır dudaklarında
1919
nâzım hikmet daha sonraları yahyâ kemâl hakkında hiç de müsbet konuşmıyacakdır . gençliğinde , onu hocası kabûl etdiği demler yazıvermiş böyle bir şiir.
Şair Olmakla İlgili Bazı Yanılsamalar
-Şair; toplumdan kopuk, kendini elit kabul edip özel bir jargon kullanmaya çalışan, kendisi ya da kendisi gibi olmayan insanlarla iletişim kurmayı kompleks yapan, kibirli insan tipidir.
-Şair; bohem-bunalım hayatı yaşayan ya da bu havayı vermeye çalışan, kalıplaşmış üç beş ifadeyle konuşan, barlarda şiir tüketen lümpen insan tipidir.
-Şair; tek arzusu ilgi çekmek-görmek olan, okunmak için okuyan, destek bulmak için destek olan histerik insan tipidir.
-Şair; duygusal olan, hayata aklıyla bakamayan, çözümleme yapamayan, ağlayan, sızlayan, duyguları sömüren,yazdıklarıyla içini boşaltan, yazdıkları duygu hezeyanları matufundan başkasını ilgilendirmeyen arabesk insan tipidir.
-Şair; şiir yayınladığı halde kendini şair kabul etmeyen çelişik insan tipidir.
-Şair; alçak gönüllülüğü siper edinen popülist insan tipidir.
-Şair, şair olmaya çalıştığını söyleyen, şair olmakla kilim dokumayı aynı kategorik alanda gören saf insan tipidir.
-Şair; sabah kalktığında, yemek arasında, ikindi çayında, yatmadan önce vs. bulduğu her boşlukta metin yazarak yılda 500-1000 arasında şiirimsi yayımlayan katip insan tipidir.
-Şair; çok az okuyan buna rağmen okuduklarından ya da dinlediği müzik parçalarından bileşke yaparak metin oluşturan ve utanmadan bunu savunan hırsız insan tipidir.
-Şair; Türk şiirinin köşe taşlarını okumamakla övünen tembel insan tipidir
Benim ifademle,
kendi başına lehçe olan insandır.
"çok şair var ama az şiir var" cümlesinde geçen kelime...
Ahmet Güntan'ın ifadesiyle
''cümlelerin etrafını boşaltarak onları görünür kılan'' insandır..